Küçükprens kitabından alınmış olan paragraf için aşağıdakilerden hangisini söyleyemeyiz? A) Paragrafta birden fazla fiilimsi çeşidine yer verilmiştir. B) Amaç-sonuç bildiren bir cümle vardır. C) Cümlelerden sadece biri kurallı cümledir. D) Adlaşmış sıfata örnek olan bir kelime vardır. 15. Hızlı hızlı aşağıya İktisatta dışsallık, bir kişinin eylemlerinin, bir iktisadi işleme taraf olmayan bir başkasının gönencini, karşılık alınmadan, etkilemesidir. Burada “karşılık alınmadan” ifadesi etkileyen ya da etkilenenin. karşı tarafa hiçbir ödeme yapmadıkları anlamına gelmektedir. Eğer kişinin eylemi, karşı tarafa zarar. Bu sanal ortamdan öykülerime, yazılarıma, şiirlerime ulaşanların bunları okuyarak düşlerime ortak olmaları dileğimleM.Hakkı Yazıcı Bukitabımız 24-36 ay çocuklarımız için, hatta daha küçüklerimiz içinde kullanılabilir. Asaf çok sevdi, tabi ki bende. okurken, oynarken çok gülüştük :) 24-36 ay için dil becerileri, düşünme kavrama becerileri ve matematik becerileri olarak 3 farklı kitap basılmış. Biz dil gelişimi kitabından başladık, basit #Küçük Prens-Antoine de Saint-Exupery #Cesur Yeni Dünya-Aldous Huxley #Aşk ve Gurur-Jane Austen 22. Kategori (Her bir kitap 10 puan, tüm kitaplar okunursa ekstradan 40 puan, toplamda 80 puan): Kendinizin belirleyeceği bir temaya uyan dört kitap. Tema:Serileri Bitirmek! #Direniş-Jennifer L. Armentrout #Sınırsız-Cynthia Hand Heinz Janisch ’in yazdığı, Helga Bansch’ın resimlediği Komşu Teyze de işte bu ortak dille konuşan iki mutlu insanın hikâyesini anlatıyor. Perihan Teyze, çok çok yaşlı bir hanımdır. Kitabın anlatıcısı olan oğlan çocuğunun komşusu olan bu yaşlı kadının çok özel yetenekleri vardır: Sihirli gözleriyle insanın UKFe7xQ. Fransız yazar, şair ve pilot de Saint-Exupéry 1943 yılında yazdığı, dünyanın en çok satan kitapları arasında yer alan ve çocukluğumuzda en sevdiğimiz kitaplardan olan Küçük Prens 250’den fazla dile çevrilmiş durumda. Yazara ya da varislerine ait olan telif hakkı korumasının 2015’te dolması ile Küçük Prens Türkiye’de birçok yayınevinden farklı çevirmenler aracılığı ile çevrilerek baskısı Küçük Prens’ten ders niteliğinde önemli alıntılar... "Hiç kimsenin kitabımı özensizce okumasını istemem doğrusu. Bu anılarımı yazarken çok üzüntülü anlar yaşadım. Arkadaşım koyunu ile birlikte beni bırakıp gideli tam 6 yıl oldu. Onu burada anlatmaya çabalıyorsam, bu biraz da onu unutmamak için. Arkadaşı unutmak çok üzücü bir şey. Herkesin arkadaşı olmamıştır. Arkadaşımı unutursam, kendimi o sayılardan başka bir şeye değer vermeyen büyükler gibi hissederim sonra…" Saint-Exupéry "En iyi yüreğiyle görebilir insan. Gözler asıl görülmesi gerekeni göremez." "İnsanların hiçbir şey öğrenecek vakitleri yok artık. Her şeyi satıcılardan hazır alıyorlar. Ama dost satan bir satıcı olmadığından, insanların dostları da yok artık." Kendini yargılamak başkalarını yargılamaktan daha güçtür. Kendini yargılamayı başarabilirsen gerçek bir bilgesin demektir. "Bir yıldızda yaşayan çiçeği seversen, geceleri gökyüzüne bakmak güzel gelir. Bütün yıldızlar çiçeğe durur." Senin gülünün diğerlerinden daha önemli olmasını sağlayan şey, ona ayırdığın vakittir. "Sadece evcilleştirdiğin kişiyi anlayabilirsin" dedi tilki. "İnsanlarınsa hiçbir şeyi anlayacak vakitleri yoktur. Her şeyi dükkandan hazır alırlar. Ve arkadaşlar dükkanlarda satılmadığı için de insanların arkadaşları yok artık. Eğer bir arkadaşın olsun istiyorsan, evcilleştir beni!" Büyükler sayılardan hoşlanır. Onlara yeni bir dostunuzdan söz açtınız mı, hiçbir zaman size önemli şeyler sormazlar. Hiçbir zaman " Sesi nasıl? Hangi oyunu sever? Kelebek toplar mı?" diye sormazlar. "Kaç yaşındadır? Kaç kardeşi var? Kaç kilodur? Babası kaç para kazanır?" diye sorarlar. Ancak o zaman tanıdıklarını sanırlar onu. Büyüklere "Pembe kiremitten bir ev gördüm, pencerelerinden sardunyalar, damında güvercinler vardı" derseniz, o evi bir türlü gözlerinin önüne getiremezler. Onlara "Yüz bin franklık bir ev gördüm" demeniz gerek. O zaman "Aman ne güzel!" diye bağırırlar. "Örneğin öğleden sonra saat dörtte gelirsen, ben saat üçte kendimi mutlu hissetmeye başlarım." "Eğer milyarlarca yıldızdan yalnız birinde tek bir örneği olan bir çiçeği seviyorsan, yıldızlara bakmak bile mutlu hissettirir insana kendini. 'Çiçeğim oralarda bir yerde.' dersin kendine. Ama koyun çiçeği yedi mi, tüm yıldızlar söner." "Peki insanlar nerde?" dedi küçük prens. " İnsan kendisini çölde çok yalnız hissediyor." "İnsanların içinde de öyle hissedersin." dedi yılan. "Arada pek fark yoktur." İzdiham Çocuklar büyükler karşısında her zaman sabırlı ve anlayışlı olmak zorundalar. Bir şeyi anlamaya çalışırken neyi dikkate almam gerektiğini bilmiyordum. Sözlere değil, yapılanlara bakmalıydım. Gezegenlerden birinde yaşayan kırmızı yüzlü bir adam tanıyorum. Tek bir çiçek koklamamış, tek bir kez bir yıldıza bakmamış, kimseyi sevmemiş. Yaşamı boyunca tek yaptığı şey bir takım sayıları toplamak. O da bütün gün kendi kendine aynı şeyi söylüyor, senin gibi 'Çok önemli işlerim var benim!' Bunları söylerken gururla kabarıyor göğsü. Ama o bir insan değil ki, mantar!" İnsan bir çiçeği severse, milyonlarca ve milyonlarca yıldızda yalnız tek bir çiçek açarsa, işte o yıldızlara bakarak mutlu olur. Kendi kendine şöyle der 'İşte orada, o yıldızlardan birinde benim çiçeğim. İnsan günbatımını çok üzgün olduğunda seviyor. Kelebeklerle tanışmak istiyorsam, bir iki tırtıla katlanmayı öğrenmek zorundayım "Generalime bir kelebek gibi çiçekten çiçeğe uçmasını emredersem, ya da trajik bir piyes yazmasını istersem, ya da bir martı olmasını emredersem ve general de bu emrimi yerine getirmezse kim suçludur?" diye küçük prense sordu kral. "General mi, yoksa ben mi?" "Siz," dedi küçük prens yüksek sesle. "Doğru," dedi kral. "İnsan herkesten verebileceklerini istemeli. Bir otoritenin kabul görmesi mantıklı olmasına bağlıdır. "O halde kendini yargılayacaksın," dedi kral. "En zoru da budur. Kendini yargılamak başkasını yargılamaya benzemez. Eğer kendini yargılamayı başarabilirsen, o zaman gerçek bilgeliğe ulaşmışsın demektir." Sahipsiz bir elmas buldun diyelim, o senindir. Sahipsiz bir ada keşfettin, senindir. Aklına daha önce kimsenin aklına gelmeyen bir fikir geldi, hemen patentini alırsın, senin olur. İşte tıpkı bunun gibi, yıldızların sahibi de benim; çünkü onlara sahip çıkmayı ilk ben akıl ettim. İnsanların arasında da yalnızdır insan. "İnsanlar mı?" dedi. "Sanırım onlardan altı ya da yedi tane var. Birkaç yıl önce görmüştüm. Ama nerede olduklarını kimse bilemez. Rüzgâr sürüklüyor onları. Kökleri yok, bu yüzden de yaşam onlar için güç." "İnsanları mı arıyorsun? Silahları var ve avlıyorlar. Çok can sıkıcı. Evcil ne demek?" "Genellikle ihmal edilen bir iş," dedi tilki. "Bağlar kurmak anlamına geliyor." "Bağlar kurmak mı?" Tilki, "Yani," dedi, "örneğin sen benim için hâlâ yüz bin öteki çocuk gibi herhangi bir çocuksun. Benim için gerekli de değilsin. Senin için de aynı şey. Ben de senin için yüz bin öteki tilkiden hiç farkı olmayan herhangi bir tilkiyim. Ama beni evcilleştirirsen, birbirimiz için gerekli oluruz o zaman. Benim için sen dünyadaki herkesten farklı birisi olursun. Ben de senin için eşsiz benzersiz olurum..." İnsanların artık anlamaya zamanları yok. Dükkânlardan her istediklerini satın alıyorlar. Ama dostluk satılan bir dükkân olmadığı için dostları yok artık. Sözler yanlış anlamaların kaynağıdır. İnsan yalnız yüreğiyle doğruyu görebilir. Asıl görülmesi gerekeni gözler göremez. Yalnızca çocuklar neyin peşinde olduklarını biliyorlar Kimse bulunduğu yerde mutlu değildir "Yaşadığın yerdeki insanlar," dedi küçük prens, "bir bahçede beş bin gül yetiştiriyorlar, ama asıl aradıklarını bulamıyorlar yine de." İnsan evcilleştirilmeyi kabul etti mi, biraz gözyaşını da göze almalı... "Yıldızlar bütün insanların," diye yanıtladı. "Ama her insan için aynı değiller. Yolcular için, yıldızlar yol gösterici. Ötekiler için yalnızca gökyüzündeki pırıltılar. Bilim adamları için hepsi birer problem. İşadamı için zenginlik. Ama bütün yıldızlar sessiz. Sen... Yalnızca sen yıldızlara herkesten farklı sahip olacaksın..." ORTAOKUL TAKDİR TEŞEKKÜR HESAPLAMA DİĞER HESAPLAMALAR 5. SINIF TAKDİR TEŞEKKÜR HESAPLAMA YGS-LYS PUAN HESAPLAMA 2016-2017 6. SINIF TAKDİR TEŞEKKÜR HESAPLAMA 4. SINIF TAKDİR TEŞEKKÜR HESAPLAMA 7. SINIF TAKDİR TEŞEKKÜR HESAPLAMA YKS PUAN HESAPLAMA 8. SINIF TAKDİR TEŞEKKÜR HESAPLAMA TYT PUAN HESAPLAMA ÜYE GİRİŞİYENİ ÜYELİK Arama DİĞER İÇERİKLER Akdeniz Bölgesi Online Çalışma Kağıdı 5. Sınıf Matemetik Online Sınav 1 Uçan Sınıf Kitabı Online Soruları Barba Rossa Kitabı Online Soruları Bir Küçük Osmancık Vardı Kitabı Online Soruları Kutup Yıldızı Kitabı Online Soruları 8. Sınıf Türkçe Sözcükte Anlam Online Test 1 Çizgili Pijamalı Çocuk Kitabı Online Soruları BEN BU OYUNU BOZARIM KİTABI ONLİNE SORULARI SHERLOCK HOLMES MATEMATİK DEHASININ HİKAYESİ ONLİNE SORULARI Ana Sayfa » Türkçe » 5. Sınıf Türkçe » Küçük Prens Kitabı Online Test Soruları Sitemize 24 Ekim 2016 tarihinde eklenmiş ve views kişi tarafından ziyaret edilmiş. Başarı Listesine Kaydolmayı Unutmayın!!! Hazırlayan İlhan CÖMERT KÜÇÜK PRENS Kitabı ONLİNE TEST başarılar Başarı Listesi KÜÇÜK PRENS Kitabı ONLİNE TEST Maksiumum 100 Puan Posizyon İsim Buradan girildi Puan Sonuç Tablo yükleniyor Sitemizdeki Benzer İçerikler Akdeniz Bölgesi Online Çalışma Kağıdı 5. Sınıf Matemetik Online Sınav 1 Uçan Sınıf Kitabı Online Soruları Barba Rossa Kitabı Online Soruları Bir Küçük Osmancık Vardı Kitabı Online Soruları Yorumlar  İlgili Terimler Bu Konuda Tüm Forumlar Sinema - Dizi - Televizyon - Müzik - Kitap Kitap Kitap Üzerine Sohbetler Bu Konuda Şimdi Ara Sıcak Fırsatlarda Tıklananlar Editörün Seçtiği Fırsatlar Daha Fazla Bu Konudaki Kullanıcılar Daha Az 2 Misafir - 2 Masaüstü 5 sn 13Cevap 0Favori Daha Fazlaİstatistik Konu İstatistikleri Son Yorum 7 yıl Cevaplayan Üyeler 7 Konu Sahibinin Yazdıkları 2 Ortalama Mesaj Aralığı 45 gün 13 saat 4 dakika Son 1 Saatteki Mesajlar 1 Haberdar Edildiklerim Alıntılar 4 Konuya En Çok Yazanlar ilkogrtmat 4 mesaj Kagoca 2 mesaj BlackRay 2 mesaj Albert Camus 2 mesaj eskidhci 1 mesaj Konuya Yazanların Platform Dağılımı Masaüstü 11 mesaj Mobil 1 mesaj Konuya Özel Herkese küçük prensin ana fikrini burada söylemek isterim ki bu ana fikir her insanın kendi bakış açısına göre değişebilir benim bakış açıma göre bakarsak ; Ana Fikir İnsanların arkadaşa sevgiye sadakate ihtiyacı üzere kendi gezegeninin kralı tek başına kendini bir gezegende ise gezegenleri kendinin ilan eden bir adam var ve yalnız başına sadece hesaplamalar yapıyor,dünyada bir köpek var köpek mi ceylan mı kurt mu tam hatırlamıyorum onunda sevgiye ihtiyacı ya prens onunda çiçeği ona sevgi pilota ne demeli prensi kitabın sonunda bu kadar sevdiğine göre onunda sevgiye ihtiyacı var. Bu konuda benim çıkardığım ana fikir insanlar yalnızdır ve hayatta sevgi duygusundan yoksun sevmeye ve sevilmeye ihtiyacı vardır. Teması Bana Göre Sevgi Lafı uzatmak istemiyorum ama en başta dediğim gibi bu kitap değişik şekillerde yorumlanabilir ki bu benim kitaba bakış daha farklı yorumlarınız varsa yazmanızı rica ederim ki arkadaşlar bilgilensin ellerinden geldiğince farklı açılardan baksınlar. Saygılarmla; BlackRay arkadaşlar kitabı okumak istiyorum ama çocuk klasikleri altında falan çıkıyor acaba nereden alabilirim ? Kardeşim kırtasiyelerde dahi satılıyor fiyatı 6tl civarı eski kitapçılarda da bulabilirsin. quoteOrijinalden alıntı BlackRay Kardeşim kırtasiyelerde dahi satılıyor fiyatı 6tl civarı eski kitapçılarda da bulabilirsin. hocam ne ettiniz ya 1-2 TL gibi bir şeydi Hocam .. Ben bu kitabı 1 kere okudum oda yaklaşık 2-3 yıl önceydi .. Eğer bu ana fikri kendin bulduysan çok başarılı bir iş çıkarmış olduğunu düşünüyorum .. Beynine sağlık .. quoteOrijinalden alıntı BJK23 quoteOrijinalden alıntı BlackRay Kardeşim kırtasiyelerde dahi satılıyor fiyatı 6tl civarı eski kitapçılarda da bulabilirsin. hocam ne ettiniz ya 1-2 TL gibi bir şeydi Asıl siz ne ettiniz 17 TL civarı bir şey miydi neydi. BlackRay quoteOrijinalden alıntı Albert Camus quoteOrijinalden alıntı BJK23 quoteOrijinalden alıntı BlackRay Kardeşim kırtasiyelerde dahi satılıyor fiyatı 6tl civarı eski kitapçılarda da bulabilirsin. hocam ne ettiniz ya 1-2 TL gibi bir şeydi Asıl siz ne ettiniz 17 TL civarı bir şey miydi neydi. BlackRay 80 sayfalık bir kitap için 17 TL biraz fazla değil mi? en son bir kırtasıyede görmüştüm 1,5 TL idi. Kesinlikle soygun quoteOrijinalden alıntı BJK23 Kesinlikle soygun +1 neettiniz bea şu anan kırtasiyelerde 13 tl ydi ben zorla tl ye düşürttüm Kesinlikle soygun. Okuyacağım kitabı almaya gitmiştim kız arkadaşımla tam kasadayken aa küçük prens dedi ben de 4-5 lira olucağını düşünerek al istersen ne zamandır istiyodun dedim. Bi söyledi kadın 17 lira. Kendi aldığım kitaba baktım o da aynı para ama 4-5 katı. Çok sövmüştüm Sayfaya Git Sayfa Yerimden sıçradım. Şimşek çarpmışa dönmüştüm. Gözlerimi ovuşturdum ve dikkatle etrafıma baktım. Ne gördüm dersiniz? Şaşılacak derecede ufak bir adam evladı gözlerini dikmiş, ciddi ciddi bana bakıyordu. Gördüğünüz bu resmi sonradan yaptım. Onun çizebildiğim en iyi resmiydi. Fakat kesinlikle gerçeğinin yarısı kadar bile güzel olmadığını söylemeliyim. Doğal ki bu benim suçum değil. Altı yaşımdayken büyükler yüzünden fotoğraf kariyerime son vermek zorunda kalmış, boa yılanını dıştan ve içten gösteren resimler haricinde hiçbir şey çizmeyi öğrenememiştim. Nereden geldiğini öğrenmem oldukça uzun sürdü. Bana bu kadar oldukça sual soran ufak prens, benimkileri asla duymuyordu. Her neyse ki sordurulmuş olduğu soruların cevaplarını biliyordum. Şu saçma dünyada oradan oraya dolaşmak işe uçağımı ilk gördüğünde “Şu nesne de nedir?” diye sormuştu. Ne yazık ki size uçağımı çizemeyeceğim, bundan dolayı bana gore oldukça karmaşık bir şey bu.“ O bir nesne değil, benim uçağım. Gökyüzünde uçar.”Ona uçabildiğimi söylemekten de gurur duymuştum doğrusu. Bunun üstüne “ Ne? Yani gökten mi düştün?” diye haykırdı.“Evet dedim alçakgönüllü bir tavırla.“ Ah ne keyifli.” Sonrasında da kahkahalarla gülmeye başladı ufak prens. Bu oldukça canımı sıkmıştı. Talihsizliğimle alay edilmesinden pek hoşlanmam.“ O halde sen de gökyüzünden geliyorsun” dedi. “ Peki hangi gezegenden?”Bir şey yakaladığımı anlamıştım ve derhal onu sorguya çektim.“ Yani sen başka bir gezegenden mi geldin?”Fakat soruma yanıt vermedi. Kibarca başını salladı. Bir taraftan da bakışlarıyla uçağımı inceliyordu.“Bununla pek fazla uzaktan geliyor olamazsın…”Gözleri daldı. Uzun bir süre sonrasında cebinden çizdiğim koyun resmini çıkararak bu yeni hazinesini incelemeye koyuldu. Bu başka bir gezegen’ mevzusunda bana kati bir yanıt vermemesinin merakımı iyi mi artırdığını tahmin edebilirsiniz. Doğal ki ben de daha fazlasını öğrenmeye çalıştım.“ Nereden geliyorsun sen küçük dostum? Sözünü ettiğin bu benim yaşadığım yer’ neresi? Çizdiğim koyunu nereye götüreceksin?”Geldiği gezegen bir evden daha büyük değildi. Fakat aslen bu beni pek de şaşırtmadı. Dünya, Jüpiter, Mars ve Venüs benzer biçimde büyük gezegenlerin haricinde isimsiz yüzlerce gezegen bulunduğunu biliyordum. Bu gezegenlerin bazıları o şekilde küçüktür ki, onları teleskopla bile fark etmek güçtür. Gökbilimciler bunlardan birini ortaya çıkardıklarında, ona isim yerine bir numara verirler. Mesela, Asteroid 325’ derler prensin geldiği gezegenin Asteroid B-612 bulunduğunu zannediyorum. Bu şekilde düşünmek için iyi nedenlerim var. Bu asteroid yalnızca bir kez, bir Türk gökbilimci tarafınca 1909 senesinde görüldü. Gökbilimci bu keşfini bir Internasyonal Astronomi Kongresi’nde deklare etti. Fakat garip giysileri yüzünden kimse ona inanmadı. Büyükler böyledir ile alakalı bu açıklamaları yalnız büyükler için yapıyorum. Onlar şekillerden hoşlanırlar. Onlara yeni tanıştığınız bir arkadaştan bahsetseniz, asla en mühim soruları sormazlar. Size arkadaşınızın sesinin iyi mi bulunduğunu, hangi oyunları tercih ettiğini, ya da kelebek koleksiyonu yapmış olup yapmadığını hiçbir vakit sormazlar. “ Kaç yaşlarında? Kaç kardeşi var? Babası kaç lira kazanıyor? “ benzer biçimde şeyler merak ederler. Sadece bu tarz şeyleri bildiklerinde onu tanımaya başladıklarını “ Pembe tuğlalardan yapılmış bir ev gördüm, pencerelerinin kenarında sardunyalar, çatısında güvercinler vardı” diyecek olsanız, bu şekilde bir evi hayal edemezler. Onlara “ Yüz bin dolar değerinde bir ev gördüm “ demeniz gerekir. O vakit “ Ah, ne kadar güzel bir ev ! “ bu şekilde. Bu yüzden de onlara “ Küçük prens oldukça güzeldi, kahkaha atıyordu ve bir koyun istemişti. İşte bunlar onun var bulunduğunun kanıtıdır “ deseniz, omuzlarını silkecek ve size çocuk muamelesi yapacaklardır. Fakat “ Onun geldiği gezegen Asteroid B-612 “ derseniz, size inanacaklar ve sorular sormaya başlayacaklardır. Onlar bu şekilde işte. Bu zayıflıklarından yararlanmak doğru olmaz. Evlatların yetişkinlere karşı daima anlayışlı olmaları yaşamı hakikaten anlayan bizlerin, şekillere ihtiyacı yoktur. Hikayeme masal anlatır benzer biçimde başlayabilirdim. “ Bir zamanlar bir ufak prens vardı, kendisinden pek de büyük olmayan bir gezegende yaşardı ve bir arkadaşa ihtiyacı vardı “ diyebilirdim. Yaşamı hakikaten anlayan hepimiz, bunu daha gerçekçi bulurduk…Her gezegende olduğu benzer biçimde, ufak prensin gezegeninde de yararlı ve zararı dokunan bitkiler vardı anlaşılan. Yararlı tohumları yararlı bitkiler, zararı dokunan tohumları ise zararı dokunan bitkiler meydana getiriyordu. Fakat tohumlar görünmezdirler. Toprağın derinliklerinde uyurlar. Sonrasında bigün bir tanesi uyanmaya karar verir. Ilkin ürkek ürkek gerinir. Sonrasında yüzünü güneşe çevirmiş sempatik bir filiz olarak çıkar ortaya. Bu haliyle tamamen zararsızdır. Eğer bu bir turp filizi ya da gül fidanıysa, dilediği benzer biçimde büyümesine izin verilir. Yok eğer yabani bir bitkiyse, derhal sökülmelidir. İşte ufak prensin gezegeninde de bu şekilde zararı dokunan tohumlar vardı. Bunlar baobap tohumlarıydı. Küçük gezegenin her yerini salgın etmişlerdi. Eğer bir baobap filizini zamanında sökmezseniz, ondan tekrar asla kurtulamazsınız. Gezegenin her yerini kaplar. Kökleri toprağın derinliklerine doğru ilerler. Eğer gezegeniniz oldukça küçükse ve baobaplar da fazlaysa, o vakit gezegen patlayabilir.“ Bu bir terbiye meselesi “ demişti ufak prens daha sonraları. Sabahleyin kendi bakımınızı yaptıktan sonrasında, sıra gezegenin bakımına gelir. Bunu büyük bir dikkatle yapmalısınız. Küçük baobap filizleri gül fidanlarından ayırt edilebilecek kadar büyüdüklerinde, onları sökmelisiniz. Bu can sıkan bir iştir, fakat oldukça kolaydır.”Bir keresinde güneşin batışını tam kırk dört kez izlediğini anlatmıştın bana. Sonrasında da şu şekilde demiştin “ Bilirsin, insan çok mutsuz olduğu zamanlarda güneşin batışını izlemeyi sever.”“ Peki sen mutsuz muydun? “ diye sormuş, fakat cevap alamamıştım gün, ufak prensin yaşamıyla ilgili yeni bir sırrı daha keşfettim. Bu gene çizdiğim koyun yardımıyla olmuştu. Sanki bu mevzuyu uzun süre düşünüp taşınmış benzer biçimde, ansızın bana “ Koyunlar çalıları yiyorlar, peki çiçekleri de bölgeler mi? “ diye sordu.“ Önlerine gelen her şeyi bölgeler. ““ Dikenli çiçekleri de mi? ““ Evet, dikenli çiçekleri de.”“ O halde dikenler…Dikenler ne işe yarar? “Bunun yanıtını bilmiyordum. Uçağın motorunda sıkışıp kalmış bir cıvatayı sökmekle meşguldüm. Uçağın bozulması canımı giderek daha çok sıkmaya başlamıştı. İçme suyum hızla azalıyordu ve ben durumun daha da kötüleşmesinden korkmaya başlamıştım.“ Dikenler diyordum…Ne işe yararlar? “ diye sordu gene. Küçük prens, sordurulmuş olduğu probleminin yanıtını almadıkça sormaktan vazgeçmiyordu. Bense cıvatayı sökmekle meşguldüm ve aklıma gelen ilk şeyi söyleyiverdim“ Dikenler hiçbir işe yaramaz. Çiçekler onları sırf kızgınlıktan taşırlar.”“ Ah, demek o şekilde! “Sonrasında kısa bir sessizlik oldu ve peşinden, birazcık da kırgın bir sesle “ Sana inanmıyorum. Çiçekler narin yaratıklardır. Saftırlar. Dikenlerinin korkulu bulunduğunu düşünürler “ dedi. Yanıt vermedim. O sırada kendi kendime şu şekilde diyordum“ Eğer bu cıvata yerinden çıkmamakta direnme ederse, onu çekiçle çıkaracağım.”Fakat ufak prens gene araya girdi “Yani sen gerçekten çiçeklerin o dikenleri kızgınlıktan taşıdıklarına mı inanıyorsun?”“Hayır, hiçbir şeye inanmıyorum ben. Öylesine söyledim. Şu anda mühim bir işim var. “Şaşkınlıklar içinde kalmıştı ufak prens.“ Mühim bir iş mi? “Beni elimde çekiç, parmaklarım motorun yağından simsiyah olmuş bir halde o çirkin şeyin doğrusu uçağımın üstüne eğilmiş gören ufak dostum “İşte şimdi tam da büyükler benzer biçimde konuştun “ dedi.“ Milyonlarca senedir çiçeklerin dikenleri var. Ve milyonlarca senedir koyunlar çiçekleri yiyorlar. Çiçeklerin hiçbir işlerine yaramayan dikenleri niçin büyüttüklerini anlamaya çalışmak gereksiz bir şey mi? Çiçekler ve koyunlar arasındaki harp önemsiz mi? O kırmızı suratlı beyefendinin şemalarından daha ciddi ve daha mühim değil mi bunlar? Ve evrende başka hiçbir gezegende yetişmediğini bildiğim bir çiçeğim var ise ve ufak bir koyun onu bir sabah, ben fark etmeden, tek bir ısırıkta yok ederse, bu önemsiz bir şey midir? “Yüzü kıpkırmızı olmuştu. Konuşmasını sürdürdü “ Eğer bir insan milyonlarca yıldızın arasındaki tek bir gezegende yetişen bir çiçeği severse, bu onu mutlu etmeye yetecektir. Zira yıldızlara baktığında Benim çiçeğim oralarda bir yerlerde diyebilir. Fakat bu koyun çiçeğini yerse, o vakit tüm yıldızlar ansızın kararmış benzer biçimde gelir ona. Ve sen bunun mühim olmadığını düşünüyorsun! “ Daha çok konuşamamıştı, bundan dolayı gözyaşlarına boğulmuştu…Akşam olmuştu. Takımları bir kenara bırakmıştım. Herhalde çekicim, cıvatam, susuzluğum ve ölümüm bana şu an olduğundan daha önemsiz gelemezdi. Milyonlarca yıldızın içinde, bir gezegende, benim gezegenimde, rahatlatmam ihtiyaç duyulan bir ufak prens vardı! On kollarıma aldım ve yavaşça salladım. “ Çiçeğin için hiçbir çekince yok. Koyununa bir ağızlık çizeceğim… Çiçeğin için bir çit çizeceğim… Ben… Ben…” Ona iyi mi ulaşacağımı, onu iyi mi rahatlatacağımı bilemiyordum. Bu gözyaşı seli o şekilde tuhaftı ki…Yoruldu ve kumların üstüne oturdu. Ben de yanına oturdum. Kısa bir sessizlikten sonrasında“Yıldızlar çok güzel… Çünkü içlerinden birinde, şu an göremediğim bir çiçek yaşıyor” dedi.“Elbette” dedim. Sessiz bir şekilde ay ışığının altındaki kum tepeciklerini izledim.“Çok de çok güzel” dedi güzeldi. Çölleri hep sevmişimdir. Bir kum tepeciğinin üzerine oturursun. Hiçbir şey görmezsin. Hiçbir şey işitmezsin. Bir tek çölün o sessiz, gizemli ışıltısını hissedersin.“Çöl çok güzel” dedi ufak prens, “çünkü bir yerlerinde bir kuyu gizliyor.”Bense çölün o gizemli ışıltısının farkına varmış, şaşırmıştım. Küçük bir çocukken oldukça eski bir evde otururduk. Burada bir hazinenin gizli saklı bulunduğunu anlatmışlardı kim bilir. Fakat bu öykü evimizi esrarengiz bir ev yapmıştı. Benim evim, ruhunun derinliklerinde bir sır saklıyordu…“Evet,” dedim, “ne bir evin, ne yıldızların, ne de çölün güzelliğinin nereden geldiği bilinmez.”“Benimle aynı fikirde olmana çok sevindim” dedi ufak dalınca, onu kollarıma aldım ve yine yürümeye koyuldum. Fazlaca duygulanmıştım. Sanki elimde oldukça narin bir gömü taşıyordum. Hatta dünyadaki en narin şeydi bu sanki. Ay ışığında onun solgun alnını, kapalı gözlerini ve rüzgarda titreyen buklelerini seyrettim. Kendi kendime şu şekilde dedim“Bu gördüklerim sadece bir kılıftan ibaret. En önemli şeyi gözler göremez.”Ona bakarken dudakları aralandı ve uykusunda hafifçe gülümsedi. “Burada uyuyan şu küçük prensin beni böylesine duygulandırmasının nedeni, onun bir çiçeğe olan bağlılığı. Uyurken bile, bu çiçeğe olan sevgisi tüm benliğini bir kandil gibi aydınlatıyor.”Şimdi daha da narindi sanki. Kandilleri oldukça dikkatli korumalıyız. Şiddetli bir rüzgar onları yürümeye devam ettim ve gün ağarırken kuyuyu buldum.“İnsanlar,” dedi ufak prens, “ne aradıklarını bilmeden hızlı trenlere doluşuyorlar. Endişe ve telaşla, aynı yerde dönüp duruyorlar.” Bir an durakladıktan sonrasında ekledi “Çektikleri sıkıntıya değmez bu.”Bulduğumuz kuyu Sahara Çölünün malum kuyularından değildi. Sahara Çölü’ndeki kuyular kumda açılmış çukurlardan ibarettir. Fakat bizim bulduğumuz kuyu kasabalardaki kuyulardandı. Oysa etrafta kasaba filan yoktu. Düş gördüğümü sandım.“Ne kadar garip” dedim ufak prense, “her şey hazır durumda. Makara, kova, ip, hepsi hazır.” Güldü. Makarayı çevirmeye koyuldu. Uzun süredir çalışmamaktan paslanmış olan makara, inlemeye başladı.“Duyuyor musun?” dedi ufak prens. “Kuyuyu uyandırdık. O da şarkı söylemeye başladı…” Onun yorulmasını istemiyordu. “Bana bırak” dedim.“Senin için fazla ağır.”Kovayı ağır ağır çektim ve kuyunun kenarına bıraktım. Kovanın içindeki su hala titriyordu ve makaranın sesini hem kulaklarımda, hem de titreyen suda duyabiliyordum. Güneşin titrek ışıltılarını görebiliyordum.“Bu sudan içmek istiyorum” dedi ufak prens, “bana biraz su verir misin?”İşte şimdi onun ne aradığını anlamıştım! Kovayı dudaklarına dayadım. İçerken gözleri kapalıydı. Bir bayram şekeri kadar tatlıydı bu su. Öteki besinlerin hepsinden farklıydı. Yıldızların altında meydana getirilen bir yürüyüşten, makaranın şarkısından ve kollarımın emeğinden dünyaya gelmişti. Kalbe faydalıydı. Bir armağandı sanki. Küçük bir çocukken Noel’de aldığım hediyenin güzelliği Noel ağacının ışıltısından, kutlamanın müziğinden, gülümseyen yüzlerin sıcaklığından gelirdi.“Senin yaşadığın yerdeki insanlar,” dedi ufak prens, “bir bahçenin içinde binlerce gül yetiştiriyorlar ve yine de aradıklarını bulamıyorlar.”“Doğru, bulamıyorlar” dedim.“Ve aslında aradıkları şeyi tek bir gülde, ya da bir avuç suda bulabilirlerdi.”“Evet, haklısın” dedim.“Ama gözler göremez. İnsanın kalbiyle bakması gerekir.”Bir tek “Bugün evime dönüyorum” diye fısıldadı. Sonrasında üzüntüyle ekledi “Evim çok uzakta… Oraya gitmek çok zor olacak…”Beklenmedik bir şey olacağını hissedebiliyordum. Onu bir çocuk benzer biçimde kollarımda sımsıkı tutuyordum. Fakat o sanki ellerimden bir uçuruma doğru kayıyordu ve ben bunu engelleyemiyordum… Bakışları ciddiydi ve ötelerde kaybolup gidiyordu.“Bana verdiğin koyun yanımda. Kutusu da yanımda. Ve ağızlığı da…” dedi. Buruk bir gülümseme yayıldı yüzüne. Uzun bir süre öylece bekledim. Vücut ısısının giderek arttığını hissediyordum.“Küçük dostum benim, sen korkmuşsun…” Normal olarak korkmuştu! Fakat yavaşça güldü.“Bu gece çok daha fazla korkacağım” kez daha, içimde onarılmaz bir acı duydum. Bu gülüşü bir kez daha duyamayacağımı düşünmek bile istemiyordum. Buna dayanamazdım. Gülüşü, çölün ortasında bir su deposu gibiydi benim için.“Küçük prens, gülüşünü tekrar duymak istiyorum” o bana “Bu gece, Dünyaya ineli tam bir yıl oluyor. Gezegenim, geçen yıl Dünyaya indiğim yerin tam üstünde olacak bu gece.” dedi.“Küçük prens, lütfen bunun sadece kötü bir rüya olduğunu söyle bana” dedim, “şu yılan hikayesinin gezegenine geri döneceğinin…” Fakat sorumu yanıtlamadı ufak prens. Onun yerine bana “En önemli şeyi gözler göremez” dedi.“Evet, biliyorum…”“Su için de aynı şey geçerli. Makaranın çıkardığı sesi hatırlıyor musun? İşte tam da bu makara ve ip yüzünden, bana verdiğin bir yudum su müzik sesi gibi güzeldi. Çok tatlıydı…”“Evet, biliyorum…”“Geceleri yıldızları izlersin. Benim yaşadığım yerde her şey o kadar küçük ki, sana gezegenimi gösterebilmem imkansız. Ama böylesi daha iyi. Çünkü içlerinden birinde benim yaşadığımı bileceksin. Hepsini seveceksin. Hepsi senin dostun olacak. Ve sana bir hediyem var…”Bir kez daha güldü.“Ah, küçük prens! Benim sevgili küçük prensim. Gülüşünü duymak çok güzel!”“Aslında benim hediyemdi bu… tıpkı su için olduğu gibi.”“Anlamıyorum…“ Yıldızlar, başka başka insanlara değişik şeyler ifade ederler. Bazıları için yalnız gökyüzünde titreyen ışıklardır. Yolcular içinse, bir rehberdirler. Bilim adamları için düşünce kaynağıdırlar. Şu benim iş adamı içinse zenginlik. Fakat hepimiz için sessizdirler. Sen hariç…”“ Ne demek bu?”“ Geceleri gökyüzüne baktığında, yıldızlardan birinde benim yaşadığımı ve orada gülüyor olduğumu bileceksin. Bu yüzden sana sanki tüm yıldızlar gülüyormuş benzer biçimde gelecek. Tüm dünyada yalnızca senin gülen yıldızların olacak. “ Ve bunu söyledikten sonrasında gene güldü.“ Ve üzüntün geçtiğinde –bundan dolayı vakit tüm acıları iyileştirir- beni tanıdığına memnun olacaksın. Daima benim dostum olarak kalacaksın. Benimle beraber gülmek isteyeceksin. Bazen, yalnız bunun için gidip pencereyi açacaksın… Gökyüzüne bakarken güldüğünü gören arkadaşların buna oldukça şaşıracaklar. Sen de onlara; “Ah, evet, yıldızlar beni hap güldürürler” diyeceksin. Onlar da senin deli bulunduğunu düşünecekler. Görüyorsun, sana ne kadar fena bir oyun oynadım…” Ve bir kez daha güldü.“Aslında ben sana bir sürü yıldız değil de, kahkaha atabilen bir sürü zil vermiş gibi oldum.” Gene güldü. Sonrasında ciddileşti. “Bu gece… biliyorsun… gelme…”“Seni bırakmayacağım.”“Dışarıdan acı çekiyormuşum gibi görünecek. Ölüyormuş gibi görüneceğim. Bunu görmeye gelme. Hiçbir işe yaramaz bu…”“Seni bırakmayacağım” dedim Endişelenmişti.“Sana böyle söylememin nedeni, biraz da yılan yüzünden. Sana zarar vermemeli… Yılanlar hain yaratıklardır. Zevk için insanı sokabilirler.”“Seni bırakmayacağım” birden rahatladı. “Yılanlar sadece bir kez zehirleyebilirler, öyle değil mi?” dedi. O gece yola çıktığını görmedim. Sessiz bir şekilde ayrılmıştı. Arkasından koşup ona yetiştiğimde, süratli ve emin adımlarla yürüdüğünü gördüm. Bana“Ah! Buradasın…” dedi. Fakat sesi hala telaşlıydı.“Gelmemeliydin. Üzüleceksin. Öldüğümü sanacaksın, ama gerçekte ölmüş olmayacağım.” Sustum.“Anlaman gerekiyor. Orası çok uzak. Bedenimi oraya götüremem. Bunun için fazla ağır.” Hiçbir şey demedim…“Boşalmış bir deniz kabuğu gibi kalacağım…Bunda üzülecek bir şey yok…” Yanıt vermedim…Bir parça cesareti kırılmıştı. Son bir gayretle; “Biliyorsun, çok güzel olacak. Yıldızlara ben de bakacağım. Bütün yıldızlar paslanmış makaraları olan birer kuyu olacak benim için. Hepsi bana içecek su verecekler” dedi. Hiçbir şey demedim.“Çok eğlenceli olacak. Senin beş yüz milyon tane küçücük zilin olacak; benimse beş yüz milyon su kaynağım…”Ve artık o da hiçbir şey söyleyemedi, bundan dolayı gözleri yaşlarla doldu. “İşte burası. Bırak yalnız devam edeyim.”Oturdu, bundan dolayı korkuyordu. Sonrasında; “Biliyorsun… Bir çiçeğim var… Ona karşı sorumluyum. O öyle narin, öyle masum ki… Kendini koruyabilmesi için sadece dört küçük dikeni var…”Ben de oturdum. Daha çok ayakta duramamıştım. “İşte…” dedi, “Hepsi bu…” Birazcık tereddütten sonrasında ayağa kalktı. Ben hareket bileğinin çevresinde sarı bir ışık vardı, başka hiçbir şey yoktu. Bir an hareketsiz durdu. Asla bağırmadı. Bir ağaç benzer biçimde, yavaşça düştü yere. Yer kum olduğundan, düşerken en küçük bir ses bile günden bu yana tam altı yıl geçti. Bu hikayeyi daha ilkin hiç kimseye anlatmamıştım. Uçağımı onarıp geri döndüğümde, çevremdekiler hayatta olduğum için oldukça sevinmişlerdi. Bense üzgündüm ve onlara bitkin olduğumu söylemiştim. Şimdi acımın bir kısmı dinmiş durumda. Kısaca tamamen değil. Gezegenine geri döndüğünden inanırım, bundan dolayı gün ağarırken bedenini hiçbir yerde bulamamıştım. O denli da ağır bir vücut değildi onunki. Şimdiyse, geceleri yıldızları dinliyorum. Sanki beş yüz milyon tane ufak zil, oradan bana beni kaygılandıran bir şey var. Koyununun ağzına bağlaması için çizdiğim ağızlığın kayışlarını çizmeyi unutmuşum. Kısaca, onu asla kullanamayacak. Bu yüzden de gezegenine vardıktan sonrasında neler bulunduğunu oldukça merak ediyorum. Kim bilir çizdiğim koyun çiçeği yemiştir…Kimi zaman kendi kendime “Kesinlikle yememiştir! Küçük prens çiçeği her gece camdan korunağıyla kapatmış, koyunu da dikkatle izlemiştir” diyorum. Bu şekilde düşününce mutlu oluyorum. Ve tüm yıldızlar bana gülüyorlar. Fakat sonrasında “Herkes zaman zaman dalgın olabilir. Ya küçük prens bir gece camdan korunağı çiçeğin üstüne geçirmeyi unutursa ve koyun da sessizce yerinden çıkarsa…” diye düşünüyorum. O vakit benim ufak zillerim kahkaha yerine gözyaşlarına hakikaten büyük bir sır. Sizler benzer biçimde, benim benzer biçimde ufak prensi sevenler için, evrenin kim bilir neresindeki bir koyunun bir çiçeği yemiş ya da yememiş olması oldukça mühim bir şeydir. Gökyüzüne bakın. Kendinize “Acaba koyun çiçeği yedi mi, yemedi mi?” diye mesele. Bakın her şey iyi mi da değişiyor. Ve bunun niçin bu kadar mühim bulunduğunu büyükler asla anlayamazlar…Benim için bu, dünyanın en güzel ve en hüzünlü görünüm resmi. Bundan önceki resme oldukça benziyor fakat unutmamanız için bir kez daha çiziyorum. Küçük prensin Dünyaya indirilmiş olduğu ve ayrılmış olduğu yer işte resme oldukça dikkatli bakın ve onu hafızanıza iyice yerleştirin. Eğer bigün yolunuz Afrika’ya düşerse ve Sahara Çölü’nü geçerseniz, işte tam bu noktaya geldiğinizde lütfen birazcık durun. Eğer ufak bir çocuk size doğru gelirse, size gülerse, altın sarısı bukleleri var ise ve hiçbir sorunuzu yanıtlamıyorsa, onun kim bulunduğunu tahmin edersiniz. Lütfen bana bu iyiliği yapın. Beni merakta bırakmayın. Onun geri döndüğünü haber vermek için bana derhal yazın…

küçük prens kitabından çıkarılan sonuç